Αϊτή, Ζακμέλ: απολογισμός των εργασιών ανακατασκευής μετά το σεισμό
Το 2010, το Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης κινητοποιήθηκε για να βοηθήσει το σχολείο
Alcibiade Pommayrac
που ανήκει στο δίκτυο της Γαλλικής Λαϊκής Αποστολής, συμβάλλοντας δυναμικά στα έργα ανακατασκευής του σχολείου.
Η Γαλλική Λαϊκή Αποστολή αναφέρει αναλυτικά τη χρήση των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν.
O Γαλλικός Οργανισμός Ανάπτυξης (A.F.D.) παρουσιάζει έκθεση σχετικά με τις δράσεις για την Αϊτή.
Το κύριο κτίριο του Δημοτικού σχολείου καταστράφηκε ολοσχερώς.
Το υπόστεγο που χρησίμευε για τραπεζαρία όπως και άλλα κτίρια υπέστησαν ρωγμές, χωρίς όμως να πληγεί η ακεραιότητά τους.
Ξεκίνησαν επισκευαστικά έργα για να σταθεροποιηθούν τα κτίρια και να αυξηθεί η αντίστασή τους στο σεισμό.
Χρειάστηκαν πολλοί άνθρωποι και κουράγιο για να καθαρίσουν με γυμνά χέρια τα ερείπια,
να παραμερίσουν τα χαλάσματα και να ξεκινήσουν πάνω σε νέες βάσεις, χτίζοντας ένα χώρο διδασκαλίας ασφαλώς προσωρινό, αλλά αξιοπρεπή.
Από τις 15 Μαρτίου 2010 δεκαπέντε αίθουσες διδασκαλίας είχαν ήδη χτιστεί από ξύλο και φυτά, για να υποδεχθούν τους μαθητές.
Η κατασκευή του νέου Δημοτικού σχολείου ξεκινάει στις 18 Σεπτεμβρίου 2010 και έχει να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια:
σφοδρές βροχοπτώσεις που εμποδίζουν κάποιες μέρες τους εργάτες να δουλέψουν, το πέρασμα του κυκλώνα Τόμας που σταμάτησε τα έργα για τρεις μέρες,
τις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 2010 που διαταράσσουν τις παραδόσεις και την πρόοδο των έργων κλπ.
Παρά τις καθυστερήσεις και την αργοπορημένη εφαρμογή του χρονοδιαγράμματος, τα έργα προχωρούν και την 1η Μαρτίου 2010 οι μαθητές
και οι παιδαγωγική ομάδα παραλαμβάνουν, με μεγάλη χαρά, τις νέες εγκαταστάσεις που θα αποδειχθούν πολύ λειτουργικές και ευχάριστες στη χρήση.
Στο μεταλλικό σκελετό προστέθηκαν δοκοί στήριξης με σκοπό να ενισχυθεί η κατασκευή, καθιστώντας έτσι το σύνολο ανθεκτικότερο στους
ισχυρούς ανέμους και κυρίως στους κυκλώνες. Οι τοίχοι από τσιμεντόλιθο κτίστηκαν ανάμεσα στις μεταλλικές κατασκευές και,
προκειμένου να αντιστέκονται σε οποιαδήποτε κίνηση, δέθηκαν μεταξύ τους με ενισχυτικό υλικό.
Αυτή η τεχνική επιτρέπει στο σύνολο του κτιρίου να μη αποσυντεθεί σε περίπτωση σεισμού.
Το δεύτερο στάδιο των εργασιών ξεκινάει την 1η Ιουλίου 2011 και περιλαμβάνει κυρίως την ανακαίνιση έξι παλαιών αιθουσών του Δημοτικού σχολείου,
την κατασκευή ενός αντισεισμικού και αντικυκλωνικού γυμναστηρίου (το προηγούμενο κινδύνευε να καταρρεύσει),
την αναδιαμόρφωση ενός γηπέδου διαφόρων αθλημάτων και την ανακαίνιση του ηλεκτρικού συστήματος του Γυμνασίου.
Η ανακατασκευή έχει τελειώσει σήμερα. Όλες οι συμβάσεις πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τις προδιαγραφές και μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία,
πράγμα αξιοσημείωτο στην Αϊτή. Η Διεύθυνση και το προσωπικό του σχολείου Alcibiade Pommayrac επιθυμεί για άλλη μια φορά να ευχαριστήσει
τη Γαλλική Λαϊκή Αποστολή και τα σχολεία του δικτύου της για τη σημαντική κινητοποίησή τους που συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην πραγματοποίηση του έργου.
Η Γαλλική Λαϊκή Αποστολή, από την πλευρά της, εκφράζει τα θερμά της συγχαρητήρια στο διευθυντή Gérard Borne όπως και σε όλη την ομάδα του.
Λόγια μαθητών
“Οι διακοπές των Χριστουγέννων έχουν τελειώσει, στις 7 του Γενάρη το σχολείο ξαναρχίζει, προς μεγάλη ανακούφιση όλων.
Οι μαθητές ξαναβρίσκονται στην αυλή του σχολείου, σχηματίζουν πηγαδάκια, γελούν και διασκεδάζουν χαρούμενοι που ξαναβλέπουν τους
συμμαθητές τους μετά από πολλές ευτυχισμένες μέρες που πέρασαν με την οικογένειές τους, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με τη νέα χρονιά.
Η Τρίτη 12 Ιανουαρίου είναι μια φυσιολογική μέρα, το μαθήματα γίνονται όπως πάντα : μαθηματικά, ισπανικά, φυσική, χημεία ... τίποτα το ασυνήθιστο,
μια Τρίτη σαν όλες τις άλλες. Στη συνέχεια έχουμε γυμναστική. Στις 4 το απόγευμα όλη η τάξη είναι στο γήπεδο του ποδοσφαίρου, εκτός από τον Στεφάν κι εμένα :
εμείς πάμε να φέρουμε νερό. Ξαφνικά, νιώθουμε το πρώτο τράνταγμα. Γυρίζουμε για να δούμε τι συμβαίνει στο γήπεδο όταν το έδαφος τραντάζεται ξανά.
Ο καθηγητής γυμναστικής ζητάει έντονα από τους μαθητές να ξαπλώσουν στο έδαφος. Ο τοίχος δίπλα μας κουνιέται, εγώ προσωπικά δεν καταλαβαίνω τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Ξαφνικά, βλέπω τον Στεφάν να καρφώνει το βλέμμα του στο κτίριο του Δημοτικού σχολείου, τον κοιτώ και παρατηρώ ότι και αυτός κουνιέται.
Πέρνανε γύρω στα δέκα δευτερόλεπτα χωρίς να μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει, το Δημοτικό σχολείο κουνιέται ακόμα και μετά καταρρέει.
Δύο όροφοι συρρικνώθηκαν σε ένα μικρό σωρό από σκόνη, ύψους δύο μέτρων. Συγκλονισμένος, δε μπορώ να ξεσπάσω σε κλάματα,
παίρνω τα πράγματά μου και φεύγω μαζί με τους άλλους μαθητές. Στο δρόμο, οι άνθρωποι τρέχουν και φωνάζουν απευθυνόμενοι στο Θεό :
"Χριστέ μου, ξέρω ότι μπορείς να με καταστρέψεις, δε χρειάζεται να μου το αποδείξεις!" κάποιοι είναι καλυμμένοι με σκόνη, άλλοι κλαίνε.
Αφού πέρασε ο σεισμός, οι συμμαθητές μου ανησυχούν πολύ. Δεν είχαμε υπολογίσει να χάσουμε μια σχολική χρονιά.
Επιπλέον, ως μαθητές της τετάρτης τάξης, περιμέναμε με ανυπομονησία τις κρατικές εξετάσεις για να ξεκινήσουμε την ανθρωπιστική τάξη, την τρίτη.
Πολλά σχολεία έχουν καταρρεύσει ή έχουν υποστεί ρωγμές. Ξέρουμε καλά ότι είναι αδύνατο να ξαναχτιστούν τα σχολεία σε χρόνο ρεκόρ.
Οφείλω να ομολογήσω ότι ο χρόνος της αναμονής είναι αβάσταχτος. Η προβλεπόμενη ημερομηνία για το άνοιγμα όλων των σχολείων είναι η 15η Μαρτίου.
Χοροπηδάμε όλοι από τη χαρά μας όταν ξαναβρισκόμαστε για τα καλά στο σχολείο. Οι στεναχώριες, οι απώλειες, η κούραση, έφυγαν όλα.
Είναι απλά υπέροχο να ξαναβρίσκεσαι με τους άλλους. Στο γήπεδο του ποδοσφαίρου, φτιάξαμε αχυρένιες καλύβες από φύλλα φοίνικα και ξύλο.
Είναι ευάερες, ευρύχωρες και πολύ άνετες. Με εξαίρεση τις σαύρες, τους μικρούς μας γείτονες που μας επισκέπτονται συνέχεια,
μπορώ να πω ότι πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας. Αυτή τη φορά, δεν έχουμε ούτε παύσεις, ούτε εμπόδια, θα τελειώσουμε την πολύπαθη σχολική χρονιά.“
Αϊτή, Ζακμέλ: απολογισμός των εργασιών ανακατασκευής μετά το σεισμό
Αποστολή